In de kijker: Luc Vandewalle
In onze reeks -in de kijker- mag Luc Vandewalle de spits afbijten.
Niet helemaal onlogisch als je ziet hoever Luc en Kortrijk Sport CB teruggaan.
We trokken een uurtje uit om te luisteren naar Luc die honderduit vertelt over zijn eigen basketcarrière, welke plaats de jeugd neemt in het hedendaags basketbal, en de toekomst voor basket in Kortrijk.
Tegenwoordig is Luc de coach van de eerste herenploeg en ook van de landelijke miniemen jongens.
De jeugd is trouwens altijd zijn stokpaardje geweest, maar zelf begon hij pas laat te basketballen.
LUC: Vroeger had je geen benjamins, laat staan microben. Ik begon zelf te spelen op 12 jaar, en dat was eigenlijk vrij laat. Mijn broers Willy en Gerard waren ook hevige sporters. Willy speelde ook basketbal en Gerard was een beloftevolle judoka. Ondertussen speelde ik een redelijk potje tafeltennis, en speelde zelfs ooit de finale van de West Vlaamse Kampioenschappen. Het is nu toch weer een tijdje geleden dat ik een palletje in mijn handen had, het zou in ieder geval minder vlot gaan dan vroeger (lacht).
We zijn natuurlijk ook geïnteresseerd in Luc?s carrièreverloop, maar dat laat zich niet makkelijk schetsen. Onderaan dit interview geven we het mee in een handig overzicht. U zal zien dat het vrij indrukwekkend is.
LUC: Door een akkefietje met mijn broer Willy, liet mijn vader me niet naar school gaan naar het Sint Amand college maar wel naar Sint Jozef. Daardoor startte ik met basketballen bij Nemea, waar o.a. Claude Mortier een van mijn eerste coaches was. Bij Nemea speelde ik in 2e en 1e provinciale. Ik was dat jaar trouwens ook topscorer!
Na Nemea ging Luc bij Sobeka Zwevegem spelen en ging er met de seniors naar 4e, 3e en 2e nationale.
LUC: Avanti was de volgende stap. Dat was een echte topploeg die in eerste klasse speelde. Met spelers als Werner Rotsaert, Keith Herron, Mark Brown, Piet Wittewrongel, Eric Mollet (broer van zanglegende Marva) en Lieven Verstraete (nu elke avond te bewonderen tijdens Ter Zake en het nieuws op de VRT), kreeg ik niet zoveel speelminuten maar leerde ik wel heel veel bij.
Ondertussen gaf Luc ook naast de lijnen het beste van zichzelf. In 1975, op 17 jarige leeftijd, coachte hij al een jeugdploeg bij Nemea. Drie jaar later ging hij naar Frisa Kortrijk (later Brandt en nog later CB Kortrijk)
LUC: Ten tijde van Brandt was ik, naast 13 jaar jeugdcoach, ook 6 jaar jeugdcoördinator, een initiatief dat ik doortrok bij Gent United. Bij Brandt haalden we met onze nationale kadetten en juniores provinciale, nationale en zelfs internationale titels.
Een intensieve periode zo blijkt, want vanaf het seizoen 79-80 coachte Luc ook nog eens de senioren van Wielsbeke (3e en 2e provinciale) en daarna Bissegem (2e en 1e provinciale).
LUC: Vooral de Wielsbeke periode was hectisch. Overdag met de trein naar Brugge (Avanti) en s avonds naar Wielsbeke. Bissegem was dan gelukkig weer wat dichterbij, en daarna kruiste Frisa Kortrijk weer mijn pad. Na 4 jaar als assistentcoach bij Frisa en kampioen geweest te zijn in 2e en promotie te maken naar 1e nationale, werd ik headcoach bij BC Brandt. We speelden in 1e nationale en werden na het faillissement naar 2e nationale verwezen. Mooi was dat we tot in de kwartfinale van de beker van België geraakten, en dat ik tweede werd in de verkiezing van coach van het jaar.
Na een omzwerving bij de dames van Waregem kwam Luc in Ieper terecht. Met een ploeg waarvan gezegd werd dat ze gedoemd waren om te zakken, zorgde Luc toch voor een promotie van tweede nationale naar eerste nationale! Drie jaar was hij er headcoach en werd opnieuw tweede in de coach van het jaar verkiezing.
LUC: De gekte rond Lernout & Hauspie werd de hele ploeg fataal. Halverwege het seizoen werd beslist voor het volgende seizoen de volledige ploeg van Antwerpen op te kopen. Exit coach en spelers dus. Kort daarna ging heel het boeltje over kop en was er geen sprake meer van Athlon Ieper.
Spijtig verhaal, maar tegelijk ook mijn mooiste periode. We hebben daar echt prachtig werk verricht, het blijft een fantastische herinnering.
Luc is op vandaag dus terug in zijn thuishaven en hij ziet wel positieve dingen voor Kortrijk Sport CB.
LUC: Er wordt goed werk geleverd met de jeugd. Dit jaar spelen heel veel jeugdproducten in onze fanionploegen. Die jonge gasten moeten er hard voor werken hoor. Tijdens trainingen kunnen ze zich niet goed meten op fysiek vlak, dus zijn de wedstrijden een soort fysieke trainingen. Gelukkig ontfermen onze ervaren spelers zich over de jeugd. Als je ziet hoe Melvin Mc Cants zich amuseert in het spelen met gasten die de helft jonger zijn, kan je niet anders dan tevreden zijn.
En met Melvin Mc Cants is er een soort cirkel rond voor Luc. In vervlogen tijden coachte hij Melvin al bij BC Brandt, en nu, zoveel jaar later coacht hij hem opnieuw, en opnieuw met een Kortrijkse ploeg.
Wat bewonderenswaardig is is dat Mevin Mc Cants ooit in een ?First round draft pick? (in de NBA kiezen de ploegen elkaar jaar nieuwe spelers uit een poele nieuwe en einde contract spelers, als je in de eerste ronde al gekozen wordt, wil dit héél wat zeggen) gekozen werd door de LA Lakers en samen met Magic Johnson en James Worthy speelde onder coach Rick Pitino.
Diezelfde Melvin Mc Cants maakt nu, samen met jongens als Matthieu Bergen en Co het mooie weer in ons eigenste Kortrijk!
Luc heeft nog veel te vertellen, maar dat zullen we voor een volgende keer sparen. Eén ding is duidelijk. Hij is een levende encyclopedie en dat zullen we geweten hebben. We hadden het nog niet eens over zijn NBA-avontuur en zijn werk dat hij voor de federatie deed. We laten het aan de verbeelding over hoever hij als speler zou geraakt zijn ware het niet geweest van die mislukte knieoperatie die hij moest ondergaan na een ongelukkige aanvaring met een toen zeer jonge Jacques Stas. In ieder geval, de club mag terecht trots zijn op het feit dat ze zo?n basketmonument in hun midden hebben!