Eerste nationale halen vanuit Kortrijk Sport CB, het kan !

Brecht Guillemyn en Robin Mestdagh stonden ooit samen in de jeugdreeksen. Robin koos later voor de States, Brecht voor tweedenationaler Wevelgem. Nu staan ze allebei op de spelerslijst van een Belgische eerstenationaler. Op de site van Antwerp Giants kan je Brecht terugvinden, op de site van Dexia Mons-Hainaut (Bergen) staat Robin.


Ieperling Robin Mestdagh (21) speelde tot vorig seizoen in de States bij Eastern Kentucky. "Ik ben blij indertijd de keuze voor Amerika te hebben gemaakt. Qua studieniveau ligt dat wel iets lager dan België, maar daarmee kon ik dan wel de combinatie maken met een drukker trainingsprogramma in het basket", blikt Robin terug. "Qua spelgelegenheid had ik liever wat meer minuten gehad, maar in elk geval waren de trainingen op hoog niveau." Na zijn bachelorstudies International Business keerde Robin terug naar België en werd profspeler bij Dexia Mons. Met veel speelminuten met Mons Two in tweede nationale staat hij op de rand van eerste nationale, maar daar zijn de speelminuten erg schaars.

" Ik kijk met een heel positief gevoel terug op mijn jeugdwerking bij Sport. Op vraag van Francis Goemaere ben ik indertijd naar Kortrijk gekomen om bij de landelijke miniemen te spelen (Ieper had toen nog geen landelijke ploegen). In de jaren bij Sport heb ik heel veel bijgeleerd, vooral van Luc Vandewalle, die mijn coach was voor 3 jaar. Mijn laatste jaar bij Kortrijk kon ik ook proeven van de eerste ploeg. Mijn ex-ploegmaten zijn nog altijd heel goeie maten."

Zwevegemnaar Brecht Guillemyn bleef in België studeren en combineerde dat met enkele onvergetelijke seizoenen bij Wevelgem in tweede nationale. "Als ik de aanloop naar eerste nationale zou moeten overdoen, zou het er zo goed als volledig hetzelfde uitzien. Misschien met het enige verschil dat ik minstens een jaar vroeger zou proberen mee te trainen met een eersteklasser. Ik hou aan Kortrijk eigenlijk niets dan positieve herinneringen over, buiten het feit dat niet elke (oudere) fanionspeler het kon aanvaarden dat er jong talent kwam aanstormen. Nu ja, dat was slechts een detail. In Wevelgem ben ik het meest gegroeid als fanionspeler, dankzij Peter Castelein kon ik er ten volle spelen en ervaring opdoen. Zonder zowel Kortrijk als Wevelgem was ik waarschijnlijk nooit de speler geworden die ik nu ben..."

 

Pech voor Robin


"Bij Mons kreeg ik een profcontact, dat in het eerste jaar uiteraard niet zo hoog is qua salaris. In de eerste match met de Two kreeg ik een letsel aan de mediale banden van de knie. Dat heeft me twee maanden buiten competitie gehouden. De medische begeleiding is wel top, niets op aan te merken. Nu speel ik intussen bijna de hele match, als een van de starters van de zeer jonge ploeg. Ik ben met mijn 22 jaar zelfs een van de oudste spelers. De club maakt daar de keuze om het accent op de jeugd te leggen, gelukkig voor ons."


Brecht Guillemyn: "Over m'n eerste jaar Giants kan ik alleen maar positief zijn. Ik heb, ook al door nogal wat blessures binnen de ploeg, vaak kansen gekregen en gegrepen. De honger naar meer minuten was er vaak, maar ik kon voor een eerste jaar zeker en vast niet klagen."

"De situatie dit jaar, daar had ik ongetwijfeld meer van verwacht. Ik ga ervan uit dat spelminuten worden afgedwongen op training. En op training verloopt alles prima! De minuten volgen jammer genoeg niet? Zoiets vreet aan je vertrouwen en doet je op den duur twijfelen aan je eigen kunnen. Nu, die periode heb ik definitief achter mij kunnen laten. Ik ben er zelfs sterker uitgekomen!"

"Die Europese matchen zijn toch telkens weer een onbetaalbare ervaring! Eerst en vooral speel je tegen de sterkere ploegen uit Europa, ten tweede vormt het een erg aangename afwisseling met de Belgische competitie waarin je bepaalde ploegen met wat (on)geluk 6 tot 8 tal keer kan treffen in 1 seizoen. Ten derde kom je soms toch wel op plaatsen waar je anders nooit zou geweest zijn, ik denk dan bv. aan Krasnoyarsk in een uithoek van Rusland, echt wel een criminele verplaatsing: 2 maal bijna de klok rond reizen voor een match van slechts 40 minuten..."

Een weekje als prof


Brecht, hoe ziet een weekschema eruit qua trainingen ? "Een weekschema met enkel een weekendmatch ziet er meestal als volgt uit: maandag en donderdag drie trainingen (fitness en tactics 's morgens, teampractice in de vooravond), dinsdag en donderdag twee trainingen (tactics 's morgens, teampractice in de vooravond), woensdag soms vrijaf (mogelijks extra training met de jongere spelers) en vrijdagmorgen mogelijks training met de jongere spelers, 's middags video en lichte training. Zaterdag dan match en zondag meestal vrij (dan kan ik meestal en graag afzakken naar mijn thuisbases Zwevegem en Kortrijk).


Hou je aan je twee jaar eerste nationale basket goeie vrienden over? "Zeker en vast. Ik heb me op dat vlak, tot nu toe, altijd goed gevoeld in Antwerpen! Niet alleen met Alex (ploegmaat geweest bij Wevelgem), maar ook met Christophe Beghin heb ik nog regelmatig contact. Verder kan ik het uitstekend vinden met Roel en de andere jongeren. Met Graham Brown, m?n vaste kamergenoot op Europese trips en bv. Tim Black ga ik regelmatig iets eten in Antwerpen."

5 Belgen op de bank


Robin: "Het nieuwe reglement dat er vijf Belgen op het blad moeten staan, is voor Mons niet direct een probleem. Het fanion mikt hoog en er is nu zelfs een beurtrol voor de Amerikanen uitgewerkt. Zeven US-spelers en de Nederlander Van Paassen spelen bij de ploeg en dus moet er elke week één daarvan afvallen. Van Belgische spelers komen Sebastien Bellin en guard Alexandre Libert in actie en een zeldzame keer Lorenzo Giancaterino, die met mij in de Two-ploeg speelt. Door mee te gaan met de One en te spelen met de Two is er natuurlijk een druk programma voor ons. Daarbij speelt de ploeg ook nog Europees in de Eurochallenge.?


Brecht: "Geen enkel probleem als die buitenlandse spelers een meerwaarde vormen voor een team. In Antwerpen valt daarover zeker niet te klagen. Maar, zonder daarvoor namen te hoeven noemen, heb ik soms mijn twijfels bij sommige spelers. Een talentvolle Belg zou minstens even goed kunnen doen. Het naturaliseren van Amerikanen gebeurt, soms jammer genoeg, ook net iets te vlot bij bepaalde ploegen. Dan heeft de 5-Belgenregel weinig nut volgens mij. Misschien moet men wel eens een voorbeeld nemen aan landen zoals Israël. Daar moet er volgens mij constant 1 (of 2?) Israëli's op het veld staan. Dat zou de competitie enkele jaren voelen qua niveau, maar op termijn is dit zeker en vast een goede zaak voor het Belgisch basket en de nationale ploeg!"

"Jammer genoeg krijgt Robin tot nu toe geen kansen in Bergen. Ik heb er de laatste twee zomers mee samen gespeeld bij de 'Young Lions' (de nationale beloften) en wat me vooral is opgevallen is de fysieke progressie, die hij in de States heeft gemaakt. Hij zal er wel een toffe ervaring aan overgehouden hebben," besluit Brecht Guillemyn.

Robin over Brecht: "Het zou wel eens leuk zijn om tegenover elkaar te staan in een match. De laatste twee zomervakanties speelden we telkens enkele matchen samen met de nationale beloften (U23). Dus heb ik wel een goed idee hoe hij geëvolueerd is. Ik denk dat Brecht vooral sterker geworden is en zijn shot is ook veel verbeterd is. Hij is gewoon in het algemeen een beter speler geworden."


Zus in Amerika


Twee zussen van Robin zijn erg goed gekend in basketmiddens: " Mijn oudste zus Kim (ex-eerstenationale speelster van Dames Ieper, met vader Philip Mestdagh als coach), is aan haar derde jaar toe bij de Colorado States, waar ze het uitstekend doet en topscoorster is. Hanne speelt dit seizoen bij eerstenationaler St-Katelijne-Waver bij nationaal coach Arvid Diels. Zij overweegt ook om de stap te zetten naar de States."

Broer coach

De broer van Brecht Guillemyn is momenteel aan het doorgroeien als beloftevol basketcoach. Met de landelijke pupillen van Kortrijk Sport CB kan hij zowel ervaring opdoen als ervaring meegeven.


Europees twee keer tegen mekaar


Robin: "Het is inderdaad jammer dat we tegen elkaar uitkomen in de Eurochallenge. Wij hadden dit ook al met Oostende in de vorige ronde. In de Belgische competitie speel je al minstens 4 maal tegen elke ploeg (zonder eventueel beker en play offs), en dan nog eens Eurochallenge erbij. Zo speelden we op een dinsdag op Antwerpen voor de Eurochallenge, en dan de zaterdag erop weer tegen Antwerpen voor de competitie. Het voordeel is natuurlijk wel dat het een makkelijke verplaatsing is zonder vermoeiende vluchten en busreizen."

Brecht, vind je het niet jammer dat Belgische ploegen het in de Eurochallenge tegen elkaar uitkomen in dezelfde poule? "Om eerlijk te zijn had ik liever een andere ploeg geloot. Nu spelen we minstens als 6 keer tegen Mons, om dan nog te zwijgen over de playoffs. Net iets teveel van het goede voor mij..."


Veel succes in jullie verdere carrière !



SJK